Φαβάρα, Σικελία, Ιταλία

Φαβάρα, Σικελία, Ιταλία

Φαβάρα, Σικελία Ιταλία

Η Φαβάρα είναι μια κωμόπολη και κοινότητα στη νότια κεντρική Σικελία (Ιταλία), στον νομό Αγκριτζέντο, 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Αγκριτζέντο οδικώς, με το οποίο σχηματίζει ενιαίο αστικό συγκρότημα. Η πόλη έχει σημαντικό αγροτικό εμπόριο, ενώ στην περιοχή υπάρχουν ορυχεία θείου και άλλων ορυκτών. Είναι γνωστή στην περιοχή για το «Αρνάκι του Πάσχα» (Agnello Pasquale), ένα τοπικό γλύκισμα που παρασκευάζεται από αμύγδαλα και φυστίκια. Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή χρονολογούνται από την ύστερη χαλκοκρατία (2400–1990 π.Χ.), με μονόχρωμη κόκκινη κεραμική τύπου Malpasso που βρέθηκε σε σπηλιά στην περιοχή Τικιάρα. Ανασκαφή μεταγενέστερου ταφικού χώρου (1900–1450 π.Χ.) στην περιοχή Γκράτσια Βιτσίνα έφερε στο φως γκρίζα, άχρωμη κεραμική που συνδέεται με το ύφος Conca d'Oro (ύστερη χαλκοκρατία στην περιοχή του Παλέρμο) και με αρχαϊκές μορφές του ύφους Castelluccio (πρώιμη εποχή του Χαλκού στη κεντρονότια Σικελία). Ένας ακόμη ταφικός χώρος έχει εντοπιστεί στην περιοχή Σαν Βιντσέντσο και χρονολογείται στη μέση εποχή του Χαλκού (περίπου 1450 π.Χ.). Λείψανα οχύρωσης που ανάγονται στην περίοδο των ελληνικών αποικιών στη Σικελία βρίσκονται στην περιοχή Καλταφαράτσι. Μετά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή κυριαρχία, οι Σαρακηνοί εγκαταστάθηκαν στη Σικελία τον 9ο και 10ο αιώνα. Ένας οικισμός αναπτύχθηκε στην περιοχή Σαρατσένο και πολλά ίχνη της κυριαρχίας τους διασώζονται ακόμη στις ονομασίες τοπωνυμίων. Το ίδιο το όνομα της πόλης προέρχεται από την αραβική λέξη fawwāra (فَوَّارَة), που σημαίνει «γαργαριστή πηγή νερού». Κατά τη μετέπειτα νορμανδική κυριαρχία ανεγέρθηκαν αρκετά μεγάλα κτίσματα, μεταξύ των οποίων το Κάστρο των Κιαραμόντε, γνωστό και ως Μεσαιωνικό Παλάτι. Τον 14ο αιώνα το κάστρο πέρασε στην οικογένεια Κιαραμόντε, από την οποία πήρε το σημερινό του όνομα. Τον 15ο αιώνα, παρότι ήταν προστατευμένη με τείχη, η πόλη γνώρισε περίοδο πληθυσμιακής κάμψης, ιδίως μεταξύ 1439 και 1464. Η τάση αυτή αντιστράφηκε την περίοδο 1478–1497. Τον 16ο αιώνα οι προσπάθειες της οικογένειας Ντε Μαρινίς συνέβαλαν στη μεγαλύτερη ανάπτυξη της Φαβάρα. Τον 19ο αιώνα, στο πλαίσιο της ιταλικής ενοποίησης και έως το 1883, η Φαβάρα αποτέλεσε το κύριο κέντρο μιας μεγάλης εγκληματικής οργάνωσης γνωστής ως «Αδελφότητα της Φαβάρα» (Fratellanza di Favara). Στη σύγχρονη ιστορία, ο δήμαρχος της Φαβάρα, Γκαετάνο Γκουαρίνο, δολοφονήθηκε στις 16 Μαΐου 1946 από άγνωστους δράστες. Ο Καλότζερο Μαρόνε (1889–1945), «Δίκαιος των Εθνών», γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Φαβάρα.
Προτεινόμενο αεροδρόμιο
Κομίσο (CIY)
Κοντινοί προορισμοί
Επικοινωνήστε μαζί μας